Jeden, jeden, dwa!: numer alarmowy 112

Cele

• Dziecko zna numer alarmowy 112 i wie, kiedy się pod niego dzwoni.
• Dziecko wie, co powiedzieć: co się stało i gdzie, i że nie rozłącza się.
• Dziecko zna (albo zaczyna się uczyć) swój adres albo adres przedszkola.

Pomoce

• Krótka piosenka „Jeden, jeden, dwa!” (ekran i głośnik)
• Kolorowanka z Pikselkiem dla każdego dziecka
• Kredki, zabawkowe telefony albo kartonowe „telefony” z cyframi
• Obrazki sytuacji: dym, ktoś upadł, zgubiona zabawka, nuda

Przebieg

1. 1 Rozmowa na początek (5 min)
   Pytamy: „Kto przyjeżdża, gdy ktoś potrzebuje pomocy?”. Mówimy o strażakach, policjantach i ratownikach i o jednym numerze, który ich wzywa: 112.
2. 2 Piosenka (5 min)
   Słuchamy krótkiej piosenki „Jeden, jeden, dwa!” dwa albo trzy razy. Dzieci wystukują rytm 1, 1, 2 na kolanach i śpiewają refren: mówię, co się stało i gdzie, i nie rozłączam się.
3. 3 Dzwonimy czy nie dzwonimy? (5 min)
   Nauczyciel pokazuje obrazki, a dzieci decydują: dym w kuchni, ktoś upadł i nie odpowiada (dzwonimy), zgubiona zabawka, nuda (nie dzwonimy). Mówimy, dlaczego nie dzwoni się dla zabawy: w tym czasie ktoś inny może czekać na pomoc.
4. 4 Zabawa w telefon (5 min)
   W parach: jedno dziecko jest „panią z telefonu 112”, drugie mówi, co się stało i gdzie, i czeka, aż „pani” powie, że może się rozłączyć. Ćwiczymy adres przedszkola, a dzieci, które znają, swój adres domowy.
5. 5 Kolorowanka (10 min)
   Dzieci kolorują Pikselka, a nauczyciel czyta zasadę z dołu karty. Starsze dzieci mogą dopisać albo dorysować, co zrobią w tej sytuacji.
6. 6 Podsumowanie (3 min)
   Dzieci razem mówią: „Dzwonię pod 112, mówię, co się stało i gdzie, i nie rozłączam się”. Rodzicom przekazujemy adres bajkidlabajtli.pl/dla-rodzicow z poradnikiem, jak ćwiczyć 112 w domu i jak nauczyć dziecko adresu.